نحوه یافتن آدرس IP دوربین: روش‌های سریعی که کار می‌کنند

دوربین را نمی توان پیکربندی کرد، از راه دور مشاهده کرد، یا به NVR اضافه کرد مگر اینکه بدانیدآدرس IP. این امر برای دوربین های امنیتی استاندارد، سیستم های PoE، دوربین های WiFi و دستگاه های نظارت مخفی به طور یکسان اعمال می شود.

اکثر مشکلات اتصال که مردم به عنوان "دوربین آفلاین" توصیف می کنند در واقع مشکلات کشف شبکه هستند. دوربین روشن است، اما هیچ کس نمی داند کجا در شبکه است.

این می شود حتی بیشتر رایج بادوربین های مخفی. بسیاری از دوربین‌های جاسوسی WiFi جمع و جور فاقد نمایشگر، نشانگرهای وضعیت محدود و گاهی اوقات سیستم عامل سفارشی‌شده هستند. اگر نصب کننده IP اختصاص داده شده را در طول راه اندازی مستند نکند، مکان یابی دستگاه بعداً غیرضروری دشوار می شود.

خبر خوب این است که پیدا کردن یک آدرس IP دوربین معمولاً زمانی ساده است که بفهمید دوربین های IP چگونه در یک شبکه محلی با هم ارتباط برقرار می کنند.

آدرس IP دوربین چیست؟

آدرس IP دوربین، شناسه شبکه منحصر به فردی است که به دوربین IP در داخل یک شبکه محلی یا از طریق اینترنت اختصاص داده شده است.

آن را به عنوان محل شبکه دوربین در نظر بگیرید. بدون آن آدرس، روتر، NVR، مرورگر یا برنامه تلفن همراه شما نمی تواند با دستگاه ارتباط برقرار کند.

اکثر دوربین های امنیتی استفاده می کنندآدرس های IPv4مانند:

• 192.168.1.10
• 192.168.0.64
• 10.0.0.120

در استقرار نظارت عملی، آدرس IP برای موارد زیر استفاده می شود:

• مشاهده از راه دور
• ورود به رابط وب
• یکپارچه سازی NVR
• برنامه نویسی هشدار حرکت
• به روز رسانی سیستم عامل
• مدیریت چند{0}دوربین
• عیب یابی

همچنین دو روش متداول تخصیص IP وجود دارد:

برای سیستم های مسکونی کوچک، DHCP معمولا قابل قبول است. برای انبارها، دفاتر، فروشگاه‌های خرده‌فروشی، و استقرار چند دوربین،تخصیص IP استاتیکقابل اعتمادتر است

به خصوص زمانی که از 8-16 دوربین فراتر رفتید.

زیرا اگر روتر آدرس ها را پس از راه اندازی مجدد تغییر دهد، دوربین ها می توانند به طور غیرمنتظره ای از NVR یا نرم افزار راه دور ناپدید شوند.

روش 1 - آدرس IP دوربین را با استفاده از برنامه سازنده پیدا کنید

برای اکثر دوربین های WiFi مدرن، این سریع ترین روش است.

بسیاری از تولیدکنندگان اکنون کشف خودکار را در برنامه های تلفن همراه یا نرم افزار دسکتاپ خود ایجاد می کنند. هنگامی که دوربین و تلفن به یک شبکه متصل می شوند، نرم افزار زیرشبکه محلی را اسکن می کند و دستگاه های سازگار را به طور خودکار شناسایی می کند.

این رایج است در:

• دوربین های مخفی وای فای
• دوربین های جاسوسی کوچک
• دوربین های امنیتی مصرف کننده
• سیستم های نظارت P2P
• مراحل معمولی
• برنامه رسمی را نصب کنید

مثالها عبارتند از:

• امنیت TP{0}}LINK
• Hik-اتصال
• SmartPSS
• EZView
• برنامه های اختصاصی دوربین OEM

از برنامه‌های شخص ثالث{0} تصادفی خودداری کنید، مگر اینکه سازنده به‌طور خاص آنها را توصیه کند.

دوربین های OEM ارزان اغلب از سیستم عامل اصلاح شده استفاده می کنند. برنامه های عمومی ممکن است دستگاه را به درستی تشخیص ندهند.

به همان شبکه متصل شوید

این موضوع بیش از آن چیزی است که بسیاری از کاربران متوجه می شوند.

اگر تلفن شما به:

• وای فای مهمان
• داده های سلولی
• یک VLAN متفاوت
• یک روتر دیگر

…دوربین ممکن است هرگز در حین اسکن ظاهر نشود.

بسیاری از مشکلات «دوربین پیدا نشد» صرفاً مشکلات عدم تطابق شبکه هستند.

Device Discovery را باز کنید

اکثر برنامه ها شامل گزینه هایی مانند:

• افزودن دستگاه
• دستگاه جستجو
• اسکن LAN
• کشف دستگاه

پس از شناسایی، برنامه معمولاً نمایش می دهد:

• آدرس IP دوربین
• آدرس مک
• نسخه سیستم عامل
• وضعیت دستگاه

برخی از دوربین‌های مخفی نیز در حین راه‌اندازی یک کد QR برای جفت‌سازی مستقیم ایجاد می‌کنند.

برای دوربین‌های مخفی فشرده، کشف اپلیکیشن اغلب قابل اعتمادتر از ورود دستی مرورگر است. بسیاری از این دستگاه‌ها به‌جای واسط‌های وب سنتی، بر اساس گردش‌های کاری پیکربندی اول تلفن همراه- طراحی شده‌اند.

روش 2 - آدرس IP دوربین را از طریق روتر پیدا کنید

اگر برنامه نتوانست دستگاه را پیدا کند، روتر را بررسی کنید.

این هنوز هم قابل اعتمادترین روش جهانی برای دوربین های سیمی و بی سیم است.

هر روتر لیستی از دستگاه های متصل داخل شبکه را نگهداری می کند. این شامل دوربین ها، تلفن ها، چاپگرها، تلویزیون ها، دستگاه های NVR و کامپیوترها می شود.

نحوه بررسی لیست دستگاه های روتر

وارد روتر شوید

یک مرورگر باز کنید و وارد کنید:

• 192.168.1.1
• 192.168.0.1

اینها رایج ترین آدرس های دروازه روتر هستند.

سپس اطلاعات ورود به روتر را وارد کنید.

لیست مشتریان DHCP را پیدا کنید

بسته به نام تجاری روتر، بخش ممکن است نامیده شود:

دستگاه های متصل

• مشتریان DHCP
• دستگاه های LAN
• لیست دستگاه

در داخل آن لیست، دوربین را با استفاده از:

• نام سازنده
• آدرس مک
• نام میزبان دستگاه
• نوع اتصال

برخی از دوربین ها به صورت زیر ظاهر می شوند:

• IPCamera
• HIKVISION
• داهوا
• دستگاه شبکه
• دستگاه ناشناخته

آدرس MAC را مطابقت دهید

نصب‌کنندگان حرفه‌ای معمولاً به آدرس‌های MAC متکی هستند، زیرا نام دستگاه‌ها اغلب غیرقابل اعتماد هستند.

آدرس MAC در زیر چاپ می شود:

• برچسب های دوربین
• راهنماهای شروع سریع-
• بسته بندی محصول

به عنوان مثال:

در استقرار نظارت بزرگ‌تر، مستند کردن آدرس‌های MAC در حین نصب، ساعت‌ها عیب‌یابی را بعداً ذخیره می‌کند.

روش 3 - از یک ابزار اسکنر IP استفاده کنید

هنگامی که شبکه ها دارای دستگاه های زیادی هستند، ابزارهای اسکنر سریعتر از بررسی دستی روترها هستند.

این رایج است در:

• دفاتر
• انبارها
• هتل ها
• فروشگاه های خرده فروشی
• سیستم‌های نظارت چند طبقه-

برخی از پروژه‌های تجاری، دوربین‌های 40-100+ را در یک بخش شبکه اجرا می‌کنند. شناسایی دستی خیلی سریع ناکارآمد می شود.

ابزارهای اسکنر IP توصیه شده

ONVIF Device Manager به ویژه برای سیستم های نظارت حرفه ای مفید است زیرا بسیاری از دوربین های IP از این قابلیت پشتیبانی می کنندپروتکل ONVIF.

حتی اگر مارک ها متفاوت باشند.

اسکن چگونه کار می کند

نمایش اکثر ابزارها:

• آدرس IP
• آدرس مک
• سازنده دستگاه
• پورت ها را باز کنید
• نام میزبان

که شناسایی دوربین را بسیار آسان تر می کند.

مثال:

به خصوص زمانی که سفارشی سازی سیستم عامل باعث مشکلات سازگاری شود.

روش 4 - نشانی IP پیش‌فرض یا برچسب دستگاه را بررسی کنید

برخی از دوربین ها با IP ثابت پیش فرض عرضه می شوند.

این بیشتر در موارد زیر دیده می شود:

• دوربین های PoE
• دوربین های صنعتی
• دستگاه‌های OEM{0}}پیکربندی شده توسط کارخانه
• مدل های قدیمی دوربین IP

IP های پیش فرض معمولی عبارتند از:

• 192.168.1.10
• 192.168.0.64
• 192.168.1.108

کجا IP پیش فرض را پیدا کنیم

بررسی کنید:

• برچسب محصول
• راهنمای کاربر
• راهنمای شروع سریع-
• برچسب بسته بندی

پس از اطلاع از IP پیش فرض، رایانه خود را به همان زیر شبکه متصل کنید.

مثال:

سپس یک مرورگر باز کنید و مستقیماً IP دوربین را وارد کنید.

این روش هنوز هم برای بسیاری از محصولات نظارت حرفه‌ای به خوبی کار می‌کند، زیرا تولیدکنندگان می‌خواهند نصب‌کنندگان بلافاصله در اولین استقرار به رابط وب دسترسی داشته باشند.

با این حال، برای دوربین‌های مخفی، اسناد IP پیش‌فرض گاهی اوقات در دسته‌های OEM ناسازگار است. این یکی از دلایلی است که بسیاری از نصب کنندگان اکنون نصب بر اساس برنامه-را ترجیح می دهند.

روش 5 - از دستورات ARP یا ابزارهای شبکه پیشرفته استفاده کنید

کاربران فنی گاهی اوقات بازرسی مستقیم شبکه را ترجیح می دهند.

ساده ترین گزینه این استدستور ARP.

ARP مخفف Address Resolution Protocol است. آدرس های IP را به آدرس های MAC فیزیکی داخل یک شبکه محلی نگاشت می کند.

اسکن ARP ویندوز و مک

ویندوز

Command Prompt را باز کنید:

• ضربه شدید
• arp -a

مک

باز کردن ترمینال:

• ضربه شدید
• arp -a

این سیستم دستگاه های فعالی را که در حال حاضر در شبکه در حال ارتباط هستند نمایش می دهد.

سپس آدرس های MAC را با برچسب دوربین مقایسه کنید.

با استفاده از Wireshark

برای عیب‌یابی پیشرفته، Wireshark می‌تواند بسته‌های ARP را مستقیماً ضبط کند.

این رویکرد زمانی مفید است که:

• دوربین ها از تخصیص DHCP خودداری می کنند
• دستگاه ها به طور متناوب ناپدید می شوند
• سیستم عامل OEM غیرقابل پیش بینی رفتار می کند
• تضادهای شبکه وجود دارد

اما در واقع، اکثر نصب‌کنندگان به ابزارهای ضبط بسته‌ها نیاز ندارند، مگر اینکه مشکلات شبکه{0}}در سطح سازمانی را تشخیص دهند.

برای راه اندازی خانه های معمولی یا مشاغل کوچک، بازرسی روتر و اسکنرهای IP سریعتر هستند.

چرا نمی توانید آدرس IP دوربین را پیدا کنید؟

اگر دوربین همچنان ظاهر نمی شود، مشکل معمولا یکی از این پنج مشکل است.

دوربین برق ندارد

مشترک با:

• آداپتورهای شل
• ولتاژ PoE نادرست
• سوئیچ های معیوب
• کابل های اترنت آسیب دیده

تعداد شگفت انگیزی از "مشکلات شبکه" صرفاً مشکلات برق هستند.

به خصوص با کابل طولانی PoE بیش از 80-100 متر اجرا می شود.

دوربین در همان شبکه نیست

این به طور مداوم در ادارات اتفاق می افتد.

مثالها عبارتند از:

• جداسازی وای فای مهمان
• VLAN ها را جدا کنید
• محیط‌های روتر دوگانه-
• تقسیم بندی شبکه مش

برای اینکه اکتشاف به درستی کار کند، تلفن و دوربین باید در همان زیرشبکه قابل دسترسی باشند.

DHCP آدرس را تغییر داد

روترها می توانند پس از راه اندازی مجدد یک IP جدید اختصاص دهند.

این بدان معناست که دوربین ممکن است از:

192.168.1.35

به:

192.168.1.57

…بدون اخطار

به همین دلیل است که تخصیص IP ثابت در سیستم های حرفه ای اهمیت دارد.

فایروال یا آنتی ویروس مسدود کننده کشف

برخی از بلوک های نرم افزار امنیتی:

• اسکن دستگاه
• تشخیص پورت
• ترافیک اکتشافات محلی

غیرفعال کردن موقت فایروال در حین عیب یابی می تواند به شناسایی علت کمک کند.

تضاد IP استاتیک

دو دستگاه نمی توانند IP یکسانی را به اشتراک بگذارند.

وقتی آدرس‌های تکراری وجود دارد، دوربین‌ها ممکن است:

• به صورت تصادفی قطع کنید
• ظاهر نشدن
• به طور متناوب از NVR رها شوید

در سیستم‌های چند{0}دوربین، برنامه‌ریزی مناسب IP بیش از آنچه مردم فکر می‌کنند اهمیت دارد.

دوربین های مخفی چالش های اکتشافی بیشتری دارند

دوربین های مخفی با دوربین های مداربسته مرئی معمولی رفتار متفاوتی دارند.

این بر کشف IP تأثیر می گذارد.

بسیاری از دستگاه‌های نظارت مخفی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که پنهان‌کاری را بر راحتی نصب ترجیح می‌دهند.

محدودیت های معمولی عبارتند از:

• بدون نمایشگر
• بدون نظارت بر وضعیت
• دکمه های کوچک تنظیم مجدد
• حداقل نشانگرهای LED
• کنترل های داخلی محدود

برخی از دوربین‌های مخفی{0}}با باتری نیز برای حفظ انرژی به شدت وارد حالت خواب می‌شوند. در این حالت، دستگاه ممکن است به طور موقت از شبکه ناپدید شود.

دوربین های مخفی OEM متغیر دیگری را معرفی می کنند.

سفارشی سازی سفت افزار می تواند تغییر کند:

• رفتار IP پیش فرض
• پروتکل کشف
• پشتیبانی ONVIF
• سازگاری برنامه

این یکی از دلایلی است که نصاب‌های باتجربه دستگاه‌های OEM را قبل از استقرار-در مقیاس بزرگ آزمایش می‌کنند.

یک دوربین مخفی که در یک آپارتمان با دو دوربین کاملاً کار می کند ممکن است در شبکه اداری 60 دستگاهی بسیار متفاوت عمل کند.

بهترین روش‌ها برای مدیریت آسان‌تر IP دوربین

وقتی دوربین آنلاین شد، شبکه را مرتب نگه دارید.

در غیر این صورت نگهداری بعداً دردناک می شود.

تمرینات توصیه شده

• اختصاص IP های ثابت برای دوربین های دائمی
• برچسب گذاری فیزیکی دستگاه ها
• آدرس های مک را مستند کنید
• VLAN های نظارتی جداگانه در پروژه های تجاری
• از تکرار IP های پیش فرض خودداری کنید
• سیستم عامل را به روز نگه دارید

به عنوان مثال، بسیاری از نصب‌کنندگان محدوده‌های IP مانند:

این ساختار زمان عیب یابی را به طور چشمگیری کاهش می دهد.

به خصوص در سیستم هایی با ده ها دستگاه.

نتیجه گیری

پیدا کردن یک آدرس IP دوربین معمولاً زمانی ساده است که بدانید کجا باید جستجو کنید. برنامه‌های سازنده، فهرست‌های دستگاه روتر، اسکنرهای IP، برچسب‌های IP پیش‌فرض، و ابزارهای ARP همگی کار می‌کنند - اما هر روش با محیط‌های متفاوتی سازگار است.

برای دوربین‌های مخفی و دستگاه‌های نظارت OEM، کشف می‌تواند پیچیده‌تر باشد زیرا رفتار میان‌افزار، تنظیمات شبکه و سازگاری برنامه‌ها بین مدل‌ها متفاوت است. به همین دلیل است که برنامه ریزی و آزمایش صحیح شبکه قبل از استقرار اهمیت دارد.

هایتک دوربین مخفی OEM را توسعه می دهدراه حل های طراحی شده برای یکپارچه سازی آسان تر، کشف شبکه پایدار، و سازگاری دسترسی از راه دور. اگر سخت‌افزار نظارت مخفی را تامین می‌کنید یا یک سیستم نظارت سفارشی می‌سازید، تیم ما می‌تواند به شما در ارزیابی راه‌اندازی مناسب برای پروژه‌تان کمک کند.

سوالات متداول

ساده ترین راه برای یافتن آدرس IP دوربین چیست؟

بررسی لیست دستگاه های متصل روتر معمولاً سریع ترین و مطمئن ترین روش است.

به خصوص برای دوربین های سیمی یا PoE.

آیا می توانم آدرس IP دوربین را بدون کامپیوتر پیدا کنم؟

بله.

بسیاری از برنامه های دوربین، اطلاعات شبکه را مستقیماً بر روی تلفن هوشمند، از جمله آدرس IP اختصاص داده شده، نمایش می دهند.

چرا آدرس IP دوربین من مدام تغییر می کند؟

روتر شما احتمالاً IPهای پویا را از طریق DHCP اختصاص می دهد.

تنظیم IP ثابت از تغییر آدرس پس از راه اندازی مجدد روتر جلوگیری می کند.

آیا دو دوربین می توانند از یک آدرس IP استفاده کنند؟

خیر

هر دستگاه شبکه نیاز به یک آدرس IP منحصر به فرد دارد. آی پی های تکراری باعث خرابی اتصال و بی ثباتی می شوند.

چرا دوربین مخفی من در شبکه نمایش داده نمی شود؟

دلایل رایج عبارتند از:

• سیگنال وای فای ضعیف
• زیر شبکه اشتباه است
• ناسازگاری برنامه
• حالت خواب باتری
• محدودیت های فایروال

دوربین‌های مخفی OEM ممکن است از روش‌های کشف سفارشی نیز استفاده کنند.

آیا باید از IP ثابت یا DHCP برای دوربین های امنیتی استفاده کنم؟

برای تنظیمات خانه موقت، DHCP قابل قبول است.

برای سیستم های نظارت تجاری، تخصیص IP استاتیک پایدارتر است و مدیریت طولانی مدت آسان تر است.